Benim Hikayem

Benim Hikayem

Bir radyo cızırtısından bir tuvale, bir tuvalden bir dizeye.

01 Önsöz

Her şey bir Ege köyünde, ninemin eski bir radyosundan yükselen cızırtılı bir piyano sesiyle başladı. O sesi ilk kez duyduğumda rengini de gördüm: koyu, sıcak bir kırmızı. O günden beri sesleri resmediyor, resimleri dinliyor, ikisinin arasında kalanı da şiire yazıyorum.

İnce Karabil

02 Bölümler

Beş durak

Piyano
İstanbul, Konservatuvar

Bölüm II — Piyano

On yedi yaşında, bir bavul ve bir defterle İstanbul’a geldim. Konservatuvarda geçen yıllar bana disiplini, sabrı ve en çok da sessizliği öğretti.

“Bir notanın değerini, ondan önceki es belirler.”
Kökler
Ege, 1990’lar

Bölüm I — Kökler

Toprak kokan bir avluda büyüdüm. Annemin türküleri, babamın sabah radyosu ve zeytin ağaçlarının arasından geçen rüzgâr ilk öğretmenlerimdi. Elime geçen her kâğıda bir şey çiziyor, çizdiklerime isimler, isimlerime melodiler uyduruyordum.

“Toprak, ilk tuvalimdi.”
Tuval
İlk atölye, Kuzguncuk

Bölüm III — Tuval

Bestelerim bir noktada kelimelere sığmaz oldu; ben de onları boyamaya başladım. Kuzguncuk’taki küçük atölyemde her beste için bir tuval, her tuval için bir beste yaptım. “Kökler” sergisi o yılların meyvesiydi.

“Her beste için bir tuval.”
Söz
Gece defterleri

Bölüm IV — Söz

Gece yarısından sonra atölyede kalan şey ne müzik ne resimdi; birkaç dize. Onları yıllarca kimseye göstermedim. Sonra bir gün bir sergide tabloların yanına iliştirdim. İnsanlar en çok o küçük kâğıtların önünde durdu.

“Kalan şey, birkaç dize.”
Bugün
İstanbul ile Ege arasında

Bölüm V — Bugün

Bugün zamanımı İstanbul’daki stüdyom ile Alaçatı’daki atölyem arasında bölüyorum. “Gece Defteri” üçlemesiyle ilk kez albüm, sergi ve kitabı tek bir hikâye olarak anlatmaya çalışıyorum. Hikâye sürüyor; siz de artık onun bir parçasısınız.

“Hikâye sürüyor.”

03 Süreç

Nasıl üretiyorum

Üç fiil, tek bir yol.

01

Dinlemek

Her iş bir sesle başlar: bir rüzgâr, bir kapı gıcırtısı, bir piyano akoru. Önce dinler, kaydeder, beklerim.

02

Görmek

Ses bir renge dönüşene kadar onunla yaşarım. Sonra tuvalin başına geçer, rengin peşine düşerim.

03

Yazmak

Ne sese ne renge sığmayan şey kalır geriye. Onu da birkaç dizeyle kâğıda bırakırım.

04 Kronoloji

Yıllar içinde

  1. 2014

    Mezuniyet

    Konservatuvar piyano bölümünden mezuniyet.

  2. 2017

    İlk sergi

    İlk kişisel resim sergisi: “Kökler”.

  3. 2020

    İlk albüm

    İlk albüm “Kökler” ve aynı adlı şiir kitabı.

  4. 2023

    Tuvalden Sesler

    Ses ve resmi birleştiren “Tuvalden Sesler” projesi.

  5. 2025

    Gece Defteri

    “Gece Defteri” — albüm, sergi ve kitap üçlemesi.

05 Atölye

Atölyeden kareler

Sürükleyerek gezin.

Sabah ışığı
Sabah ışığı
Piyano köşesi
Piyano köşesi
Fırçalar
Fırçalar
Alaçatı atölyesi
Alaçatı atölyesi
Defterler
Defterler
Kurumaya bırakılan tuvaller
Kurumaya bırakılan tuvaller

Devamı

Hikâyenin devamı eserlerde.

BARI — İnce Karabil | Senfonik Bir Yolculuk
0:00 / 0:00