Bölüm II — Piyano
On yedi yaşında, bir bavul ve bir defterle İstanbul’a geldim. Konservatuvarda geçen yıllar bana disiplini, sabrı ve en çok da sessizliği öğretti.
“Bir notanın değerini, ondan önceki es belirler.”
Benim Hikayem
Bir radyo cızırtısından bir tuvale, bir tuvalden bir dizeye.
01 Önsöz
Her şey bir Ege köyünde, ninemin eski bir radyosundan yükselen cızırtılı bir piyano sesiyle başladı. O sesi ilk kez duyduğumda rengini de gördüm: koyu, sıcak bir kırmızı. O günden beri sesleri resmediyor, resimleri dinliyor, ikisinin arasında kalanı da şiire yazıyorum.
İnce Karabil02 Bölümler
On yedi yaşında, bir bavul ve bir defterle İstanbul’a geldim. Konservatuvarda geçen yıllar bana disiplini, sabrı ve en çok da sessizliği öğretti.
“Bir notanın değerini, ondan önceki es belirler.”
Toprak kokan bir avluda büyüdüm. Annemin türküleri, babamın sabah radyosu ve zeytin ağaçlarının arasından geçen rüzgâr ilk öğretmenlerimdi. Elime geçen her kâğıda bir şey çiziyor, çizdiklerime isimler, isimlerime melodiler uyduruyordum.
“Toprak, ilk tuvalimdi.”
Bestelerim bir noktada kelimelere sığmaz oldu; ben de onları boyamaya başladım. Kuzguncuk’taki küçük atölyemde her beste için bir tuval, her tuval için bir beste yaptım. “Kökler” sergisi o yılların meyvesiydi.
“Her beste için bir tuval.”
Gece yarısından sonra atölyede kalan şey ne müzik ne resimdi; birkaç dize. Onları yıllarca kimseye göstermedim. Sonra bir gün bir sergide tabloların yanına iliştirdim. İnsanlar en çok o küçük kâğıtların önünde durdu.
“Kalan şey, birkaç dize.”
Bugün zamanımı İstanbul’daki stüdyom ile Alaçatı’daki atölyem arasında bölüyorum. “Gece Defteri” üçlemesiyle ilk kez albüm, sergi ve kitabı tek bir hikâye olarak anlatmaya çalışıyorum. Hikâye sürüyor; siz de artık onun bir parçasısınız.
“Hikâye sürüyor.”
03 Süreç
Üç fiil, tek bir yol.
Her iş bir sesle başlar: bir rüzgâr, bir kapı gıcırtısı, bir piyano akoru. Önce dinler, kaydeder, beklerim.
Ses bir renge dönüşene kadar onunla yaşarım. Sonra tuvalin başına geçer, rengin peşine düşerim.
Ne sese ne renge sığmayan şey kalır geriye. Onu da birkaç dizeyle kâğıda bırakırım.
04 Kronoloji
Konservatuvar piyano bölümünden mezuniyet.
İlk kişisel resim sergisi: “Kökler”.
İlk albüm “Kökler” ve aynı adlı şiir kitabı.
Ses ve resmi birleştiren “Tuvalden Sesler” projesi.
“Gece Defteri” — albüm, sergi ve kitap üçlemesi.
05 Atölye
Sürükleyerek gezin.